Home

Vol positieve verwachtingen heb je je hond in je huis en je hart verwelkomd. Een vriend voor het gezin, een maatje om mee op pad te gaan. Je hebt tijd en aandacht in zijn opvoeding gestoken. En natuurlijk is het heel gezellig en ben je stapelgek op hem. Al heb je wel ontdekt dat het niet zo vanzelfsprekend met je gezin samen gaat als je voor ogen had. Je had er vooraf natuurlijk wel over nagedacht, maar je merkt dat dit in de praktijk lastiger is dan je je had gerealiseerd.

Herken je dit:

  • Wandelen is een uitdaging met je hond die zijn aandacht overal behalve bij jou lijkt te hebben. Wandelen  met hond en kinderen is op deze manier geen ontspannen activiteit. Sterker nog je hebt er in je eentje af en toe al je handen vol aan om hem mee te laten lopen zonder getrek aan de lijn en geblaf. Het idee dat de kinderen in de toekomst ook de hond kunnen uitlaten dat heb je al laten varen.
  • Bezoek ontvangen is een ergernis met een blaffende en springende hond. Laatst werd je kind zelfs bijna omver gelopen door het enthousiasme van je hond. Je bezoek zegt wel dat ze het niet erg vinden, maar jij vind het wel erg vervelend.
  • Speelgoed is het nieuwe goud geworden in jouw huishouden. Je hond vind het kinderspeelgoed in huis gewéldig. Je hond is ook helemaal niet van plan om zo’n leuke knuffel af te staan aan je kind. Eigenlijk geldt dat niet alleen voor knuffels. Laatst had hij een mondkapje gevonden op straat die hij nog liever opvrat dan los liet toen je er wat van zei.
  • Je hebt gemerkt dat je hond kinderen die komen spelen druk gaat likken als hij de kans krijgt. En hoorde je het pas echt goed dat hij tegen je buurjongetje gromde?
  • Naar de kinderen toe is je hond nog altijd bijterg. Je hebt hem al zo vaak gezegd dat dit niet mag, maar het stopt niet en je kinderen zijn daardoor onzeker geworden in de omgang met de hond waardoor de hond niet het maatje is voor het gezin dat je voor ogen had toen jullie een hond namen.
    Je kent andere gezinnen waar het met de hond en de kinderen niet goed ging. Zij hebben uiteindelijk hun hond moeten wegdoen.... dat vind je een onverdraaglijk idee...

 

Zal het goed komen als je het op z’n beloop laat? Dadelijk trekt je hond zich nog een keer met een ruk los en vliegt zo voor een auto langs de straat over naar die andere hond. Is je bezoek echt zo geduldig of komen ze straks steeds minder vaak langs om jouw hond te ontwijken? En wanneer wordt het punt bereikt dat de kinderen of hun vriendjes bang worden? Komt er zelfs een moment dat je hond echt te ver gaat met de kinderen?
Het laatste dat je wil is dat je ook zo’n gezin wordt waarbij het met de hond en de kinderen niet goed ging...

Laat je het zo? Of wil je er samen met mij aan werken om je hond een geliefd en betrouwbaar onderdeel van je gezin te laten zijn?